AI’ya yalnız ne dediğini değil, ne gördüğünü ve nereyi kastettiğini de ver

13 Tem 2026Nasıl çalışıyorum?

Etiketler

WORKFLOWTekrarlanabilir çalışma akışı.
VOICEKonuşma kaynaklı üretim.
AI-DEVELOPMENTAI ile geliştirme pratiği.

Bu akışın fikri basit: kodu tarif etmeye çalışma; ne gördüğünü göster, ne istediğini konuş, bağlamı kaybetmeden agent'a ver. optionOS bunun için konuşmayı, ekran yakalamayı, işaretlemeyi, soy ağacını ve agent kontrolünü aynı çalışma yolculuğuna bağlar.

Bunu hiç bilmeyen biri için yolculuk şöyle başlar: önce çalıştığın ekran görünür kalır, sonra o ekrandaki parçayı yakalarsın, sonra parçanın üzerine numara veya kutu koyarsın, sonra ne istediğini konuşursun, sonra agent bu paketten kod tarafındaki doğru component'i bulur.

Bu yüzden ürün tek bir özellik gibi okunmamalı. Dictation konuşmayı taşır; Capture/Annotation gördüğün şeyi işaretler; Lineage Graph o işaretin hangi component/source ile ilişkili olduğunu gösterir; Cockpit ise işi yapan agentları yönetir.

Ekosistem görünümü bu yüzden önemlidir: aynı anda Dictation yakalama listesi, Clipboard/Pano yüzeyi, Mac Cockpit grid'i ve VS Code Cockpit paneli görünür kalır. Kullanıcı bu yüzeyler arasında bağlamı elle yeniden kurmaz; konuşma, kopyalanan sinyal, görsel ve agent durumu aynı çalışma düzeninde kalır.

Apple’dan optionOS’a: 5 dakikalık konuşmayla Settings tasarımı. Kodu veya uzun prompt’u baştan yazmıyorum. Apple Settings’te sevdiğim parçayı ekranda tutuyorum, optionOS Settings Shell’de karşılığını görüyorum, sağda yakalama aksiyonlarıyla ekranı, videoyu ve görseli topluyorum. Sonra bunu konuşarak etiketliyorum; yapay zekaya tek paket olarak gidiyor.

Apple System Settings, optionOS Settings Shell, Capture Actions ve yakalanan görseller aynı çalışma ekranında — Apple’daki referans, optionOS’taki tasarım hedefi ve yakalama paneli aynı çalışma ekranında duruyor.

Dictation transcript içinde Apple referansları, görsel token'ları, rectangle etiketleri ve beş dakikalık konuşma süresi — Beş dakikalık konuşma; görsel referansları, rectangle etiketlerini ve “ne beğendim/ne taşınacak?” kararlarını tek prompt paketine çeviriyor.

Okuyan kişi burada şu cevabı alır: optionOS’ta AI’ya sadece ne dediğimi vermiyorum; ne gördüğümü, hangi parçayı işaretlediğimi ve hangi referansı sevdiğimi de aynı pakette veriyorum.

optionOS ekosisteminde Dictation yakalama aksiyonları, Clipboard/Pano penceresi ve VS Code Cockpit paneli aynı ekranda — Dictation, Clipboard/Pano ve VS Code Cockpit aynı çalışma ekranında birbirini tamamlar.

optionOS ekosisteminde Dictation yakalama listesi, Mac Cockpit agent grid'i ve VS Code Cockpit paneli aynı ekranda — Mac Cockpit grid'i ve VS Code Cockpit paneli, aynı agent ailesini iki farklı çalışma yüzeyinde gösterir.

optionOS, VS Code Cockpit, agentlar, terminal ve Source Control ile konuşarak geliştirme düzeni — Okuyucu yolculuğu burada başlar: ürün yüzeyi, agentlar, terminal ve değişen dosyalar aynı anda görünür kalır.

1 — Çalışırken konuş. Düşünceni yazıya çevirmek için ayrı bir belge açmazsın. Ne gördüğünü ve ne istediğini çalıştığın ekranda söylersin. Konuşma, ileride agent'a verilecek bağlamın ilk katmanıdır.

2 — Gördüğünü yakala. Sadece metin yetmez; çünkü UI'daki problem çoğu zaman “şu kısım” diye gösterilir. Capture ve Annotation, ekran görüntüsünü, kutuları, okları ve numaraları konuşmanın yanına koyar.

Yakalama aksiyonları, inspector ve konuşma yakalama listesi — Capture Actions ve Inspector, konuşulan parçayı görsel kanıt ve component iziyle birlikte taşır.

3 — Tam parçayı işaretle. Görsel tek başına yeterli değildir. Üzerindeki numara, kutu veya ok “hangi parça?” sorusunu kapatır. Bu indeksler, agent'ın yanlış component'e gitmesini azaltır.

4 — Soy ağacını görünür yap. Soy ağacı, gördüğün parçayı source map, component adı veya dosya yoluyla bağlar. Böylece agent “bu hangi kod?” sorusunu tahminle değil, görünen ilişkiyle çözer.

Inspector ile seçili component ve source path ilişkisi — Seçili component ile source path aynı ailede görünürse, kullanıcı kod dosyasını tarif etmek zorunda kalmaz.

5 — Agent'a tam paketi ver. Agent sadece konuşma metnini değil; görseli, indeksleri, açıklamayı ve source ilişkisini birlikte alır. Bu paket, “ne istendi?” ve “nereye dokunulmalı?” sorularını aynı anda cevaplar. Burada önemli olan tek bir screenshot değil; konuşma, işaretli görsel ve source ilişkisi birlikte taşınan bağlam paketidir.

6 — Agentları Cockpit'ten yönet. Birden fazla agent çalıştığında insanın ihtiyacı tüm logları okumak değildir. Hangi agent bekliyor, hangisi çalışıyor, hangisi yeni bir terminale fork edilmeli, hangisinin transcript'i kopyalanmalı — Cockpit bunu kartlara indirir. Aşağıdaki 15 indeksli kart, paketin kendisi değil; bu paketin Cockpit'te izlenebilir bir agent oturumuna dönüşmüş halidir.

Cockpit Mac kartında ajan oturumunun başlık, hedef, session, model, host, durum, dosya ve aksiyon veri noktaları — Tek Cockpit kartı, ajan oturumunun takip ve devam ettirme noktalarını aynı yüzeyde toplar.

Cockpit grid içinde bekleyen ve çalışan agent kartları — Cockpit, konuşarak verilen işleri agent kartlarına çevirir; bekleyen kartlar insan aksiyonu ister, çalışan kartlar izleme sinyali olarak kalır.

Sonuç: optionOS, “prompt yaz ve bekle” akışı değildir. Çalışırken konuştuğun, gördüğünü işaretlediğin, parçanın soy ağacını görünür yaptığın ve agentları Cockpit'ten yönettiğin bir geliştirme akışıdır. Okuyucu için kritik cümle şu: Yapay zekaya sadece ne dediğini değil, ne gördüğünü ve hangi parçayı kastettiğini de verirsin.